Λυκογιάννης: «Ζωντανός θρύλος του αθλήματος ο Διαμαντίδης»

Απλό, προσιτό και χωρίς ίχνος βεντετισμού, χαρακτήρισε τον Δημήτρη Διαμαντίδη, ο προπονητής του Κολοσσού Άρης Λυκογιάννης, ο οποίος την περσινή σεζόν είχε περάσει για λίγο από το τεχνικό επιτελείο του Παναθηναϊκό.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someonePrint this page

Ο προπονητής του Κολοσσού Άρης Λυκογιάννης, μιλώντας στο 3d.panathinaikos24.gr, χαρακτήρισε ζωντανό θρύλο του αθλήματος τον Δημήτρη Διαμαντίδη, ενώ τόνισε πως ο «3D», είναι ένας παίκτης με τεράστια αντίληψη και με υψηλό μπασκετικό IQ.

Τέλος μιλώντας για την μικρή τους συνύπαρξη στον Παναθηναϊκό, (ο Άρης Λυκογιάννης υπήρξε μέλος του τεχνικό τιμ του «τριφυλλιού» τη σεζόν 14-15), υποστήριξε πως αυτό που του έκανε μεγάλη εντύπωση στον Διαμαντίδη, ήταν η απλότητα η οποία τον διέκρινε χωρίς κανένα ίχνος βεντετισμού.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

Πείτε μας λίγα λόγια για τον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον παίκτη και τον άνθρωπο, έτσι όπως τον ζήσατε, στο διάστημα που βρισκόσασταν στον Παναθηναϊκό: «Με τον Δημήτρη γνωρίστηκα τη σεζόν 2010-11, εγώ ως προπονητής του Ικάρου κι αυτός ως αρχηγός στον Παναθηναϊκό. Την περασμένη σεζόν με την έλευσή μου στο προπονητικό τιμ του Παναθηναϊκού είχα την δυνατότητα να τον γνωρίσω καλύτερα, τόσο σαν αθλητή όσο και σαν άνθρωπο. Για το παικτικό κομμάτι είναι πολλά αυτά που μπορείς να πεις.

Πρόκειται για ένα ζωντανό θρύλο του αθλήματος. Παίχτης με πολύ ψηλό μπασκετικό iq, τεράστια αντίληψη και στις δυο πλευρές του παρκέ (άμυνα-επίθεση), μεγάλη ικανότητα και στην δημιουργία και στην εκτέλεση και το κυριότερο επιθυμία να τοποθετεί το «εγώ» στην υπηρεσία της ομάδας, δίνοντας το μεγαλύτερο και καλύτερο παράδειγμα σε όλους. Αυτό το τελευταίο τον χαρακτηρίζει και σαν άνθρωπο. Απόλυτα προσιτός, ευχάριστος χωρίς ίχνος βεντετισμού».

Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να αγωνιστεί και άλλα χρόνια, το σώμα του αντέχει; Ή η απόφαση του θεωρείτε πως έχει να κάνει με ψυχολογική «κούραση»; Από αυτά που είστε σε θέση να γνωρίζετε γι αυτόν. «Η απόφασή του να αποσυρθεί στο τελος της σεζόν είναι ένας συνδυασμός σωματικής και ψυχολογικής κούρασης. Έχοντας κερδίσει τα πάντα θεωρώ ότι προτιμά να φύγει όντας παίζοντας σε υψηλό επίπεδο».

Είχε αναφέρει καθόλου, από την περσινή σεζόν, ότι ήθελε να σταματήσει ή εν πάσει περιπτώσει βρισκόταν προς το τέλος της καριέρας του ή δεν το σκεφτόταν καν;

«Κατά την περσινή σεζόν δεν είχε αναφέρει τίποτα σχετικά με αυτή την απόφαση, αλλά πιστεύω ότι ήταν κάτι που το δούλευε στο μυαλό του».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο προσόν του σαν μπασκετμπολίστας; «Το μεγαλύτερο προσόν του σαν αθλητής είναι η απίστευτη ταχύτητα αντίδρασης στο παιχνίδι, λόγω της ικανότητάς του να διαβάζει όλα αυτά που συμβαίνουν αμυντικά και επιθετικά μέσα στο παρκέ».

Κάθε αθλητής έχει ένα αδύναμο σημείο, μια «παικτική» αδυναμία, του Δημήτρη ποια θεωρείτε ότι είναι; «Παικτική αδυναμία στο παιχνίδι του Δημήτρη είναι δύσκολο να βρεις κι αυτό γιατί όλα αυτά τα χρόνια η συνεισφορά του δεν στηριζόταν σε ένα τομέα, αλλά στην ικανότητά του να διακρίνεται σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες αλλά και σε στοιχειά του παιχνιδιού που δεν φαίνονται στην στατιστική».

Με ποιον συναθλητή του πιστεύετε ότι «κούμπωσε» καλύτερα, όλα αυτά τα χρόνια; Πχ το πικ ν ρολ με Μπατίστ, οι συνεργασίες με Λάσμε ή Γκιστ, ή κάτι άλλο. «Νομίζω ότι η συνεργασία του με τον Μάικ Μπατίστ σημάδεψε και την ελληνική λίγκα αλλά κυρίως την Ευρωλίγκα. Νομίζω ότι πρόκειται για δύο αθλητές με μοναδική χημεία μέσα στους αγωνιστικούς χώρους».

Ποια ήταν η συμπεριφορά του στα αποδυτήρια; Είναι ο παίκτης που θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και θα μιλήσει στους υπόλοιπους, ή προτιμά την όποια αντίδραση να τη βγάλει στο παρκέ; «Η ηγετική φυσιογνωμία του Διαμαντίδη κυρίως αποτυπώνεται με την αντίδρασή του στο παρκέ. Στ’ αποδυτήρια περισσότερο θα συμβουλεύσει παρά θα επιβάλει. Ενδεχομένως αυτό να είναι και το μεγαλείο του».

Η απόφαση να τιμηθεί από τον Κολοσσό Ρόδου, ήταν μια ιδέα που ξεκίνησε και από εσάς; «Ο Κολοσσός ήταν η πρώτη ομάδα που τίμησε τον Δημήτρη και αυτό ήταν μια διοικητική πρωτοβουλία την οποία γνώριζα εξ’ αρχής».