Ευχαριστούμε αρχηγέ… (vids)

Σταμάτησε ο Διαμαντίδης, το πιστεύετε; Μπορείτε να το διανοηθείτε; Το Νο13 του Παναθηναϊκού, δεν θα μαγεύει τα ελληνικά και ευρωπαϊκά γήπεδα του χρόνου. Η φανέλα του θα κοσμεί την οροφή του ΟΑΚΑ πλέον, όπως πραγματικά της αρμόζει.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someonePrint this page

Τεράστιος σαν αθλητής και ως άνθρωπος ο Δημήτρης Διαμαντίδης, δεν το λέω εγώ βέβαια αλλά όλος ο κόσμος και όλοι όσοι τον έζησαν και μου περιέγραψαν τον άνθρωπο και αθλητή Διαμαντίδη μέσα από τις συνεντεύξεις τους στο 3D.Panathinaikos24.gr.

Πόσες χαρές μας έχει δώσει αυτός ο άνθρωπος, πόσο τυχεροί ήμασταν που τον ζήσαμε στην μεγαλειώδη καριέρα του. Το standing ovation για εκείνον στην συνέντευξη Τύπου από τους δημοσιογράφους, ήταν ένας ελάχιστος φόρος τιμής από τους ανθρώπους του Τύπου προς έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες καλαθοσφαιριστές της χώρας μας, αλλά και της Ευρώπης. Ο μεγαλύτερος φόρος τιμής ωστόσο ήταν η παραδοχή και από την αντίπαλη πλευρά μετά το τέλος του συγκλονιστικού 4ου αγώνα στο ΟΑΚΑ.

Όπως είπε και ο ίδιος ο αρχηγός, δεν μπορείς να κερδίζεις πάντα, ωστόσο φεύγει γεμάτος. Λογικό όταν σε 12 χρόνια έχεις κατακτήσει 9 πρωταθλήματα, 10 κύπελλα Ελλάδας και 3 ευρωπαϊκά. Παρά τα όσα κατάφερε, παρά τους τίτλους που κατέκτησε, παρέμεινε ταπεινός. Πάντα έλεγε «ναι» στις ορδές κόσμου που ήθελε ένα αυτόγραφό του, μια φωτογραφία μαζί του. Μετά από νίκη ή ήττα, ποτέ δεν έλεγε όχι σε κανέναν φίλαθλο του Παναθηναϊκού (και όχι μόνο) και αυτό λέει πολλά.

Τι να πρωτοθυμηθείς από τις μαγικές στιγμές-αναμνήσεις που μας άφησε; Το τρίποντο στον Τζαγουάι; Το «βάλτο αγόρι μου» με την Εθνική; Μπορούμε να πούμε πάρα πολλά από τα στιγμιότυπα που μας έχει αφήσει χαραγμένα για πάντα στο μυαλό μας, στην 12ετή του παραμονή με την φανέλα του Παναθηναϊκού, αλλά και από το πέρασμά του στην Εθνική. Το δεδομένο είναι πως όλοι ανεξαιρέτως έχουν αναγνωρίσει την αξία του τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ. Διαμαντίδης δύσκολα θα ξανά υπάρξει. Μακάρι, χρειάζεται το ελληνικό μπάσκετ μορφές σαν εκείνον, αλλά δύσκολα. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον πως θα παραμείνει με κάποιο πόστο στον Παναθηναϊκό για να προσφέρει ακόμη περισσότερα στο ελληνικό μπάσκετ.

Το να είσαι τόσο μεγάλος αθλητής και συνάμα τόσο ταπεινός είναι δυσεύρετος συνδυασμός. Δεν ήταν πάντα τόσο καλός παίκτης όπως εξελίχθηκε μετέπειτα στην καριέρα του, κάτι που οφείλεται στην δουλειά που έριξε στην προπόνηση, για να γίνει καλύτερος και εν τέλει θρύλος της Ευρωλίγκα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα για έναν νέο αθλητή. Όπως είχε πει και ο Δημήτρης Ιτούδης: «Ο Διαμαντίδης αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση». Μια ακόμη αρετή του, ήταν το ότι έβαζε την ομάδα πάνω από τον εαυτό του. Ήταν ένας πραγματικός ηγέτης. Πόσους παίκτες που πέρασαν από το «τριφύλλι», τους έκανε να φαίνονται καλύτεροι απ’ ότι πραγματικά ήταν; Έκανε τα πάντα στο παρκέ και πάντα έδινε το 100% των δυνατοτήτων του, για το καλό της ομάδας.

Ο 3D έχει μαγέψει κόσμο με την πλούσια σε τίτλους καριέρα του αλλά και τον ενάρετο χαρακτήρα του και υπάρχουν άνθρωποι εκτός Ελλάδας, που τον λατρεύουν σαν θεό! Στην Ελλάδα από την άλλη, υπήρξαν άτομα που τον χλεύαζαν ή αναρτούσαν πανό να σαπίσουν τα κόκαλά του… Σύνηθες τακτική το «χλευάζω ότι δεν μπορώ να έχω» στην χώρα μας.

ΚΥΡΙΕ Δημήτρη Διαμαντίδη ευχαριστούμε για όσα προσέφερες στο άθλημα. Ευχαριστούμε για τον επαγγελματισμό σου και που απέδειξες πως στην Ελλάδα, το εθνικό μας σπορ είναι το μπάσκετ. Μακάρι να υπάρξουν νέοι αθλητές με το δικό σου ταλέντο και ήθος στο μέλλον. Έδειξες περίτρανα τον δρόμο προς την επιτυχία μέσα από την σκληρή δουλειά και την ταπεινότητα. Είσαι τρανό παράδειγμα για το πώς μπορεί κάποιος να γίνει θρύλος.